Het ging om een arts, die compensatie eiste, onder meer omdat zij geen mogelijkheid had gehad onbetaald ouderschapsverlof op te nemen. Volgens contract hoorde ze tussen 40 en 44 uur te werken. Dat had ze ook tijdens de verlofperiode gedaan, terwijl ze zes uur per week minder zou werken. Die uren had ze dus in feite onbetaald gemaakt.
De werkgever stelde daar tegenover dat ze wel degelijk minder had gewerkt en zelfs een roostervrije dag had gekregen, maar kon daarvan geen sluitende administratie overleggen. De rechter vond dat het op de weg van een werkgever ligt om een deugdelijke registratie van de arbeidstijden van de werknemer te voeren. Nu de werkgever dat niet had gedaan, had hij de mogelijkheid om de loonvordering  van de werkneemster te betwisten, verspeeld. Dus kon de rechter weinig anders doen dan haar gelijk geven.

Kijk hier voor de uitspraak van de rechter.

Bron: F&A Signalen

terug signaleringarchief doorsturen printbare versie